Pijlscheefkelk

De pijlscheefkelk, bekend onder de botanische naam Arabis hirsuta ssp. sagittata, speelt een rol in de biodiversiteit van wilde bijen, hoewel het geen uitgesproken favoriet is door zijn lage nectar- en pollenwaarde. Toch kunnen solitaire bijen zoals de metselbijen en bepaalde soorten hommels deze plant bezoeken voor het geringe aanbod aan nectar en pollen dat hij biedt. De plant bloeit in de maanden mei en juni, wat een tijd is waarin veel wilde bijen actief op zoek zijn naar voedsel.

Hoewel de pijlscheefkelk niet de hoogste nectar- en pollenwaarde heeft, kan hij nog steeds bijdragen aan de ecologische diversiteit van een gebied. Het is vooral de aanwezigheid van verschillende plantensoorten die een aantrekkelijk geheel vormt voor wilde bijen, waardoor zelfs planten met een lagere voedselwaarde zoals de pijlscheefkelk toch een bijdrage kunnen leveren aan de biodiversiteit.

Voor honingbijen is de pijlscheefkelk geen plant met hoge aantrekkingskracht vanwege zijn beperkte nectar- en pollenwaarde. De nectarwaarde van 1 op een schaal van 5 betekent dat bijen er weinig nectar uit kunnen halen. Ook de pollenwaarde van 1 wijst erop dat de plant niet veel bijdraagt aan de productie van stuifmeel. Hierdoor zullen honingbijen de pijlscheefkelk niet als primaire voedselbron beschouwen.

Desalniettemin kan de plant in een biodiverse tuin een aanvulling vormen op het totale voedselaanbod voor bijen. De bloeiperiode van mei tot en met juni valt samen met een tijd waarin honingbijen zeer actief zijn, dus ze kunnen de plant incidenteel bezoeken. Imkers hoeven echter geen specifieke maatregelen te nemen voor deze plant, aangezien de pijlscheefkelk slechts een marginale rol speelt in de voedselvoorziening van honingbijen.

De pijlscheefkelk is een tweejarige plant die het beste gedijt op goed doorlatende, kalkrijke bodems. Hij heeft een voorkeur voor een zonnige standplaats, waarbij hij optimaal kan profiteren van de warme stralen. Hoewel hij niet veeleisend is wat betreft bodemtype, doet hij het vooral goed in een omgeving die niet te nat is. De beste planttijd is in de herfst, zodat de plant kan overwinteren en in het tweede jaar kan bloeien.

Vermeerdering van de pijlscheefkelk kan plaatsvinden door middel van zaad. Aangezien het een tweejarige plant is, zal hij het eerste jaar voornamelijk blad vormen om vervolgens in het tweede jaar te bloeien en zaad te zetten. Na de bloei sterft de plant af. Hij is winterhard en kan goed tegen koude temperaturen, wat hem geschikt maakt voor het klimaat in Nederland.

De verzorging van de pijlscheefkelk is vrij eenvoudig, gezien zijn robuuste aard. Het is niet nodig om veel te bemesten; een lichte organische meststof in de lente is voldoende om de plant te ondersteunen bij zijn bloei. Over het algemeen is extra water geven niet noodzakelijk, tenzij er sprake is van een langdurige droge periode, aangezien de plant van nature goed bestand is tegen droge omstandigheden.

Snoeien is niet nodig voor de pijlscheefkelk. Na de bloei kun je de plant laten staan zodat hij zichzelf kan uitzaaien, wat zorgt voor nieuwe planten in het volgende groei- en bloeiseizoen. Het is belangrijk om de natuurlijke cyclus van de plant te respecteren, zodat hij zijn levenscyclus kan voltooien en kan bijdragen aan de biodiversiteit in de tuin.