Amandelwolfsmelk

Amandelwolfsmelk (Euphorbia amygdaloides) is een plant die bijdraagt aan de biodiversiteit in de tuin, hoewel ze niet de grootste aantrekkingskracht heeft op wilde bijen vanwege haar lage nectar- en pollenwaarde. Toch kan deze plant een rol spelen in een gemengde border waar andere planten met hogere nectar- en pollenwaarden aanwezig zijn. Hierdoor kunnen bijen zoals hommels en solitaire bijen, zoals de rosse metselbij (Osmia bicornis), profiteren van de variatie in bloeitijden en -vormen.

De bloeiperiode van amandelwolfsmelk valt in april en mei, een tijd waarin veel wilde bijen uit hun winterslaap komen en op zoek gaan naar voedselbronnen. Hoewel deze plant op zichzelf niet veel nectar of pollen biedt, kan ze toch dienen als aanvulling op een divers voedselaanbod. Het is bekend dat wilde bijen de voorkeur geven aan planten die overvloedig bloeien en nectar en pollen van hoge kwaliteit leveren, dus het is raadzaam om de amandelwolfsmelk te combineren met andere, rijkere bloeiers in de tuin.

Voor honingbijen (Apis mellifera) heeft de amandelwolfsmelk weinig te bieden in termen van nectar en pollen. De nectarwaarde van de plant wordt als laag beoordeeld, en de pollenwaarde is nihil. Dit betekent dat honingbijen waarschijnlijk niet veel tijd aan deze plant zullen besteden, vooral niet als er andere, rijkere bloemen beschikbaar zijn.

Imkers zullen merken dat honingbijen tijdens de bloeiperiode van amandelwolfsmelk in april en mei meer geneigd zijn om bloemen te bezoeken die hogere nectar- en pollenwaarden bieden. Het is echter mogelijk dat honingbijen, wanneer er weinig alternatieven zijn, wel enige aandacht aan deze plant besteden. Voor imkers is het daarom aan te raden om bijenkorven in de buurt van diverse bloeiende planten te plaatsen om de bijen een breed voedselaanbod te bieden.

Amandelwolfsmelk groeit het beste in goed doorlatende grond met een neutrale tot licht zure pH. Deze plant prefereert een standplaats in de halfschaduw, maar kan ook in de volle zon worden geplant mits de grond voldoende vochtig blijft. Waterbehoeften zijn gematigd, en de plant verdraagt korte periodes van droogte. De beste planttijd is in het voorjaar, wanneer de kans op vorst minimaal is.

Vermeerdering kan plaatsvinden door het nemen van stekken in de zomer of door het delen van de plant in het voorjaar of de herfst. Amandelwolfsmelk is een vaste plant die zich langzaam uitbreidt en goed winterhard is. Ze vormt een dichte zode, waardoor ze ook als bodembedekker kan dienen in schaduwrijke delen van de tuin.

De verzorging van amandelwolfsmelk vereist niet veel inspanning. Het is een vrij zelfvoorzienende plant wanneer eenmaal gevestigd. Bemesting is meestal niet nodig, maar het kan nuttig zijn om in het vroege voorjaar een organische meststof toe te dienen om de groei te ondersteunen.

Water geven is alleen nodig tijdens langdurige droogte, vooral als de plant in de volle zon staat. Over het algemeen kan de plant goed omgaan met de gebruikelijke regenval in gematigde klimaten. Snoeien is niet noodzakelijk voor de gezondheid van de plant, maar kan worden gedaan om de vorm te behouden of om oude bloemstelen na de bloei te verwijderen. Dit kan het beste in de late zomer of vroege herfst worden gedaan.